X
تبلیغات
رایتل

حکایت های من...

آمدم ...بنویسم ...آنچه خاک می خورد در این بی نهایت فکرم...

چهارشنبه 16 فروردین‌ماه سال 1385 ساعت 10:39 ب.ظ

انتظار...

 

امشب نوشتنم برای تو...ای عشق ماندگار ...مفهوم زندگیست

شاید توان وصف تو را من نداشتم            از این حقیر بگذر اگر کم گذاشتم

امشب قلم نشست بلغزد برای تو              بنویسد از تمام وجودم برای تو

امشب صدای شرشر باران بهانه شد          تا گریم از فراق تو ای یار نازنین

امشب دوباره سایه ی تو گشته ام بدان        با من بمان برای ابد ای امید جان

امشب صدای بوم خرابات شد دلیل           تا سر دهم حکایت جان سوز عشق خویش

آه از غم فراق.................

امشب برای تو دل و دین داده ام ز کف

آخر دگر برای من هر چیز و هر کسی       تنها بود نشانه ای از روی ماه تو

حتی هلال ماه برایم شبیه توست             مهتاب هم نشانه ای از ذکر یاد توست

امشب اگر که تا به سحر یاد تو کنم          هرگز دلم ز یاد تو چرکین نمی شود

حتی اگر تمام عمر بمانم به انتظار           با نام و یاد تو چه باک از غم فراق

امشب فضای کلبه ی من پر شد از نیاز      امشب تمام خانه ی من ضجه می زند

کو یار ..کو نیاز...کو آن امید جان من آن سایه ی خیال

می مانم انتظار...فردا برای من روزی پر از امید

حتما تمام می شود این درد جان گداز         میاید آخر از سفر آن مرد زندگی

می آید آخر از سفر آن عشق ماندگار

باز هم انتظار.. انتظار.. انتظار..