X
تبلیغات
رایتل

حکایت های من...

آمدم ...بنویسم ...آنچه خاک می خورد در این بی نهایت فکرم...

جمعه 16 تیر‌ماه سال 1385 ساعت 11:42 ق.ظ

امشب ...

امشب خودم روایتم ...فکر نکنم که زنده ام

زنده که نه ..شاید یه روح عاصیم

حرف های امشب منم یه قصه نیست

             اگه برات مینویسم بدون همش گلایه نیست

آخه تا من می خوام بگم ...گریه مجالم نمیده

             بغضی نشسته تو گلوم...گریه مجالم نمیده

دستای لرزونم ببین... قلم تو دست نمی مونه

                    حرف های من حرف دله....یه دل که قابل نداره

تو این زمونه ی غریب یه دل که ارزش نداره

                   دلم شکست از روزگار... خندت گرفته بی خیال

حتما میگی ندا تو هم!!!...میگم آره .منم آره....

آخه منم یه دل دارم

مشت کوچیکمو ببین... فقط همین قده دلم

                   اونوقت ببین که روزگار بد جورشکسته این دلم  

دلم گرفت اول کار... گفتم نشی تو بی قرار

             اما یه وقت اومد دیدم... دلم شکسته از قرار

آخه یکی به من بگه... گناه این دلم چیه

           تو این زمونه ی غریب هم آشیون من کیه

دیدین همش حقیقته ... دلخوشی ها تو کتاباست

          دل دادنا... محبتا ...تمامشون باد هواست

دیگه بسه... آره بسه مرکب دل منم حروم شده

             دیگه بسه ...صبر منم فکر می کنم تموم شده

می خوام برم زار بزنم .. دادبزنم... بگم خدا

                 خودت به داد دل برس ...بد جور شکسته بی صدا