X
تبلیغات
رایتل

حکایت های من...

آمدم ...بنویسم ...آنچه خاک می خورد در این بی نهایت فکرم...

یکشنبه 26 آذر‌ماه سال 1385 ساعت 01:55 ب.ظ

یادش بخیر...

یادت میاد یه روزی بود اون دور دورا؛ اما نه خیلی دور دور

        ندایی بود پر از خوشی ؛ شیطنت و بازیگوشی

آخه دلش غمی نداشت ؛؛ زیادی خوش بود اون روزا

         اما حالا ؛ بذار بگم ؛ چی بود؛ چی شد؛ ندای ما

صبح که میشه ؛ وقتی مامان ناز میکنه ؛ بوس میکنه ؛

                  میگه پاشوعروسکم دیرت نشه ؛ فقط یه چیز دلم میخواد

چشمامو که باز بکنم ؛ مثل قدیم بگم مامان؛ بیام بغل

          اونم بخنده و بگه ؛؛ عروسکم ؛ دلبرکم ؛ بپر بغل

اما نه ؛آخه میدونم اگه بگم ؛ مامان جونم ؛بغل بغل

                     اخم میکنه ؛ میگه خانوم ؛ بزرگ شدی ؛ تو بغلم جا نمیشی

وقتی مامان اینو میگه ؛ دلم میخواد زار بزنم ؛ داد بزنم

                   بگم مامان ؛ من نمی خوام بزرگ بشم ؛ منم ندا عروسکت

می خوام با هام بازی کنی ؛ ببین منو؛تو بغلت جا بگیرم ؛

      تو رو خدا دیگه نگو بزرگ شدی ؛ بدم میاد ؛

من نمی خوام ؛ من نمیخوام بزرگ بشم ؛ آخ ای خدااااا

      باید پاشم ؛؛ بلند میشم ؛میرم سراغ بابا جون ؛

آخه همش یادم میره بزرگ شدم ؛ میخوام بابا رو که دیدم

        مثل قدیم ؛ تا منو دید ؛ بپرم و اونم منو بغل کنه

با این امید؛ میرم سراغ بابایی ؛ اما تا میخوام بپرم

            بابا میگه... کجا گلم !!کجا کجا؛؛ تو بغلم جا نمیشی

بزرگ شدی ؛ خانوم شدی ؛ حالا فقط یه بوس بده

     کاش میدونست ؛ دلم برای بغلش چه تنگ شده

بُغضی میاد سراغ من ؛ راه گلو مو میگیره

                     فقط نگاهش میکنم ؛ نمیتونم چیزی بگم ؛ همش میمونه تو دلم

خم میشم و یه بوس میدم ؛ میشم همونی که میخواد

  اونم نگاهم میکنه ؛ بعدش میگه... پیرشی گلم

گریه امونم نمیده ؛ پناه من اطاقمه ؛ همون اتاق بچگی

               اما دیگه بدم میاد از این اتاق ؛ می خوام که ویرونش کنم

هم خودمو ؛ همه چی رو ؛ ندایی که بزرگ شده

            دلم واسه بچگی هام ؛ چه تنگ شده                     

اما گذشت؛ حیف که همش شده برام یه خاطره ؛

                  حالا دیگه بزرگ شدم؛حالا باید یاد بگیرم بشم مثل بزرگ ترا

وول بخورم میونشون ؛ یاد بگیرم خیلی چیزا

            اما نه ؛ حتی اگه پیرم بشم بچگی هام کنارمه؛ همراهمه

آخه اگه دلخوش این یکی نشم ؛

 نمیدونم با این همه غصه و غم چیکار کنم..  

حالا دیدین چی بود ؛ چی شد ؛ ندای ما

           خیر سرش بزرگ شده ؛اما دیگه خوشی نداره این روزا

خوشی نداره این روزا ؛ همش غمه ؛      فقط همین

راستی تا تموم شدن امتحانات آپ نمیکنم  ولی بهتون سر میزنم ( فکر نکنین از دستم خلاص شدین )